انت دليلى ولا ..............

احترت والحيره كلت دماغى لا بقيت عارف انا بجرح ولا بداوى . شايف طريق مفتوح امشى فيه؟! ولا يترا ده هيرجعنى تانى لمكانى ؟؟؟؟؟؟؟ نفسى فى سؤال صعب اسئله ؟؟؟؟؟؟ ولا يترا مش هتجوبينى ؟؟؟ سؤال من زمان , من قبل حتى اللى كان ؟؟ بس كل مره اقول بلاش يحسن تصدينى .. ولا تهربى وتنسينى.. اخر الكلام سلام وخلينا زى ما احنا .. لا انا عارف انا مين ولا حتى رايح ل فين .. لا عارف النهايه بعيده ولا قريبه ؟؟؟؟ولا الغلط بس منى انا ؟؟؟؟ وعلى راى اللى قالوا زمان : افضل حب الوف وكل لما تتصدم هترجع تحب الخوف....

الوم نفسى

ياغاليه.. حين تبسمتى اضائتى كونى بالانوار وحين نطقتى خرجت الحروف كأعذب الالحانى تكلمتى ناطقه باسمى فخرجت الحروف
مجتمعه كالاشعار , كتبت كثيرا من سحر عينك اجمل الاشعار وشعرت بدفء قلبك
فبحثت فى نفسى غن ذاتى ...
يوما.. يوما قلت لك سوف اعطيك كل ما املك فى الحياه من حب
ومن شعر ومن اعذب الكلمات .. يا امراه علمتنى كيف تكتب الاشعار .. وتسمع الكلمات ..
يا امراه عزفت على اواتارى كالعود فسمعت ارق الالحان واروع الاهاتى ..
ابتسمتى فى خجلا قائله ..لما تعطينى كل شىء وانت ذاتى .. انت الوجود
فى حياتى وانت ضياء الشمس الذى ينير ظلماتى وادراى .. ياامير القلوب
قد اسرت بحبك قلبى فى مدينه الاشعار والاحلام وايقظتنى على
حقيقه الحب واروع الكلمات ....

فاحمر وجهى خجلا مما قالت ونظرت لها فى صمت حائرا ابحث عن الكلمات .. فا فهمت صمتى من قبل الكلام ..
سكت وتكلمت عينى معبره عن اروع الاحاسيس فى اجمل النظرات .
وسئلت نفسى فى لوما عن يوما ظننت فيه اخفاقى فى حبى لك وعن نظره رايتها فى عينك من اغضب النظرات .. كيف ظننت يوما فى حبك وفى قلبك الصداق ..
اريد ان اعطيك قلبى وعقلى فهى اعز ما املك ,, ولكن بدونهما اصبح جماد . فشاركينى سيدتى فيهما وشاركينى بقيه حياتى .. فما ادرى ما بقى من عمرى ولا ادرى ما شوف القى .. فكونى بجانبى وابهرى ليا
حياتى .. طلبت كثيرا واعلم انى سوف القى .. فلا يخذل ابدا من وثق
فى الواحد القهار .. وتدنى من موضعه للعالى الواهب .....

نور الصباح

اشتقت الى الحبيب فى وضح النهار

بعد ان كان معى بعد طول انتظار

وكانت العيون تتكلم بلغه القلوب

والايدى تلمس الهواء فتشعر بدفء القلوب
والعين ترى الضوء فتحس بحراره الشوق ولوعه الفراق

والاذن تسمع اسمها فتضغط على العين للنظر لها فتراها

تراها فى صوره الذهن وتظن ان القلب قد راى لكن

لكن القلب ما يحس الا الالم الفراق

كتبت بعد ان راى القلب نظره المشتاق

بعد ان رق القمر على ظلام السماء

بعد ان جفت الدموع من عين الحبيب

وتجمتد المياه من عطش الفراق

كتبت لكى لتذكرى كم من العمر جنب مر

مر وانت فى عين الحياه ناظره لا ترينى إلا بالعين وليس بالاحساس

بعد ظنى وطول صبرى على مدى الفراق

كتبت لكى لتعلمى من اكون وانا المشتاق

المشتاق لقلب يحلو له الاشتياق

والعقل ارهقه طول الفكر والانتظار

فشعرت بدوخه المحتار الذى يبحث عن شىء فى يده ولكنه لا يراه

عندما رايتك للمره الاولى ظننت نفسى مللك لقلب هواه معظم من عظمه

الحب كان ملك البلاد فى عصر الرخاء

قولت ان الفكر مشغول البال

وان العين ترى ما هو اجمل منك فى جمال الروح
ولكننى عندما صطدمت مره اخرى تذكرت قولى

فى ان المحب لا يجد حبيبه الا بعد طول فراق

فقررت الابتعاد عنكى لكى ارى

آنت التى احبها ام عينى التى تحب اللقاء
ولكن عقلنى تملكنى من كثره الفكر وطول الانتظار

فتخيل لى انه انت واقفه بعد طول الفراق

واقفه ويدك فى يدى على بابا الحياه

ندخله سويا لنجد ما لم نكن نراه

تفهمتى حياتى من قبل ان ترانى ورايت عقلى من قبل الكلام
وعندما فككت قيد عقلى وجد نفسى فى الظلام اتخيل ما حدث

واتمنى ان تكونى حقا واقفه ولكنى ادركت الظلام

نسيت من انت وتذكرت حياتك وانت ملكه كون الحياه

ملكه قصر الحب والفناء

انت زهره تلمع فى ظلام السماء

لايضىء نورك الا روح المحبه للحياه

رايتك شمعه تضىء منزل قد حل به الخراب تصلحيه برحيك الطيبه

قد سئمت من كثره الفكر فى الحياه
ارى ان تسير الحياه كما هى بدون اقتراب

قد سئم الدمع من كثره البكاء

اشتقت حبيبتى لريتك فى حياتى

متى تظهرى لكى اكون بجانبك

متى تظهرى يعم عالمى السلام

ويقطع حديثنا صمت الكلام

..........